Home Risicocommunicatie crisisbeheersing

Risicocommunicatie crisisbeheersing

Het aanpakken van een crisis en het beperken van de schade die mogelijk ontstaat, begint niet pas op het moment dat er een brand uitbreekt, een aanslag plaatsvindt of er van een virusuitbraak sprake is. Voordat de alarmbellen al dan niet letterlijk afgaan, kan risicocommunicatie al ingezet worden om te zorgen dat mensen zich gaan voorbereidingen op de dreigingen die voor ons liggen.

Terug naar hoofdpagina processen crisisbeheersing

Algemene informatie

NIPV-onderzoeken en -kennisdocumenten

Andere thema's binnen processen crisisbeheersing

Externe documenten

Externe websites

Gerelateerde kennis en onderzoek

Algemene informatie

Veiligheidsregio’s dragen zorg voor het verschaffen van risicocommunicatie over de rampen en de crises die een regio kunnen treffen. Daar hoort ook het treffen van maatregelen ter voorkoming van een ramp én de daarbij te volgen gedragslijn bij.

Risicocommunicatie heeft in essentie drie doelstellingen:

mensen zijn op de hoogte van risico’s in de (fysieke) leefomgeving;
mensen bereiden zich voor op een ramp of crisis en zijn in staat om zichzelf en anderen in veiligheid te brengen tijdens een daadwerkelijke crisis;
mensen weten hoe te handelen tijdens een crisis.

Het is echter niet eenvoudig om met risicocommunicatie mensen in beweging te krijgen. Dit heeft er onder andere mee te maken dat risicocommunicatie alleen doeltreffend is wanneer de motivatie van mensen om zichzelf voor risico’s te beschermen in gedrag wordt omgezet. Dit gebeurt echter alleen wanneer mensen inschatten dat er daadwerkelijk een kans is dat het risico zich manifesteert en men overtuigd is dat de gevolgen ernstig kunnen zijn.