Samenvatting
Nederland wordt in toenemende mate geconfronteerd met veranderende natuurbrandrisico’s. Door klimaatverandering, langere perioden van droogte en de sterke verwevenheid van vegetatie, bebouwing en menselijke functies, ontstaat een complex risicoprofiel waarin natuurbrand en samenleving elkaar direct beïnvloeden.
Dichtbevolkt
In dit dichtbevolkte land bestaan geen uitgestrekte wildernissen; vrijwel elke vorm van vegetatie (van natuurgebieden tot landbouwgewassen, van stedelijk groen tot particuliere tuinen) staat in directe relatie tot wonen, werken en recreatie. Waar dichtbebouwde omgevingen en brandbare vegetatie samenkomen, neemt het risico op natuurbranden toe.
In deze zogenoemde Wildland–Urban Interface (WUI) kan een natuurbrand relatief gemakkelijk overslaan van vegetatie naar gebouwen en omgekeerd. Dat leidt tot directe gevolgen voor de veiligheid van bewoners en voor de voortzetting van maatschappelijke, economische en vitale functies, ook tijdens of na een (dreigende) natuurbrand. In Nederland is geen zeer grote brand nodig om substantiële impact te veroorzaken. Tegelijkertijd is het publieksbewustzijn van natuurbrandrisico’s nog laag.
Dit document zet een eerste stap in het zichtbaar maken waar deze blootgestelde WUI‑gebieden zich bevinden. Die kennis is niet alleen essentieel voor bewoners om zich te kunnen voorbereiden op natuurbranden, maar ook voor gemeenten en provincies, de brandweer en natuur‑ en terreinbeheerders om risicobeheer doelgericht vorm te kunnen geven en de preparatie te vergroten. Het uiteindelijke doel is gerichte risicoreductie, effectieve communicatie en tijdige operationele inzet, zodat de impact van natuurbranden op mens, gebouwen en natuur zo klein mogelijk blijft.
Heeft u een vraag over dit onderzoek?
Neem contact met ons op via dit formulier. Uw gegevens worden alleen gebruikt voor correspondentiedoeleinden.
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht