Samenvatting
Blus- en koelwater dat vrijkomt bij incidenten met lithium-ion batterijen en elektrische voertuigen kan verontreinigd zijn met diverse schadelijke stoffen. Bluswater is het water dat vrijkomt bij het blussen en in de omgeving achterblijft. Koelwater is het water in een afgesloten bak of dompelcontainer waarin een (instabiele) batterij of elektrisch voertuig wordt ondergedompeld om te koelen.
Aanleiding en doel
De aard en omvang van de verontreiniging van blus- en koelwater na batterijbranden zijn nog onvoldoende in beeld, terwijl hierover in de praktijk wel vragen bestaan, onder andere vanuit de brandweer, bergingssector en milieubeheer. Doel van dit onderzoek is om inzicht te geven in de samenstelling en concentraties van verontreinigingen in blus- en koelwater, op basis van zowel een literatuurstudie als praktijkmetingen van koelwater uit dompelcontainers.
Resultaten uit de literatuurstudie
Uit de literatuurstudie blijkt dat bij blus- en koelactiviteiten bij branden met lithium-ion batterijen verschillende typen stoffen in het bluswater worden aangetroffen. Het gaat hierbij met name om zware metalen zoals nikkel, mangaan en kobalt. Deze metalen zijn kenmerkend voor lithium-ion batterijen van het subtype NMC (nikkel-mangaan-kobaltoxide), waarop de analyse van literatuurdata in dit onderzoek is gebaseerd. Daarnaast worden lithium, fluoride en in sommige gevallen PFAS gerapporteerd. Voor deze genoemde stoffen geldt dat zij in de experimenten uit de literatuur in concentraties worden gemeten die ruim boven gangbare normen voor oppervlakte- en drinkwater liggen. Daarnaast wordt in meerdere studies een verhoogde pH-waarde vastgesteld, wat duidt op basische en mogelijk bijtende eigenschappen van het blus- en koelwater.
Omstandigheden
De literatuur laat verder zien dat de mate van verontreiniging afhankelijk is van de omstandigheden waaronder de brand, de blussing en koeling plaatsvinden. Hierbij kan gedacht worden aan de schaal van het incident, de mate van beschadiging van het batterijpakket, de batterijchemie en de gekozen blusmethode. Met name in situaties waarin het water direct in contact komt met (beschadigde) batterijcellen, bijvoorbeeld bij inzet van technieken die water in het batterijpakket injecteren of wanneer koelwater langdurig in contact is met (beschadigde) batterijcellen, worden de hoogste concentraties gemeten. In situaties waarin het batterijpakket grotendeels intact blijft en het water slechts beperkt contact maakt met de cellen, blijven de concentraties lager, hoewel stoffen als lithium en fluoride ook dan duidelijk aanwezig kunnen zijn.
Praktijkmetingen
De praktijkmetingen in dit onderzoek richten zich op koelwater uit dompelcontainers. In totaal zijn acht incidenten bemonsterd, waarbij telkens watermonsters zijn genomen nadat het betrokken voertuig uit de dompelcontainer was verwijderd. Uit deze metingen blijkt dat in alle gevallen sprake is van verontreiniging met batterij-gerelateerde stoffen. De concentraties van nikkel, mangaan en kobalt liggen structureel boven de normen voor oppervlaktewater, terwijl koper in de meeste gevallen onder de drinkwaternorm blijft. Voor lithium en fluoride worden eveneens verhoogde concentraties gemeten die de normen voor oppervlaktewater overschrijden. Chloride wordt wel aangetroffen, maar blijft doorgaans binnen de normen. Daarnaast is in het koelwater PFAS aangetoond, zij het in relatief lage concentraties vergeleken met andere stoffen. Desondanks overschrijden deze waarden vaak de geldende 3/36 drinkwaternorm. De gemeten pH-waarden laten zien dat het koelwater licht tot matig basisch kan zijn.
Heeft u een vraag over dit onderzoek?
Neem contact met ons op via dit formulier. Uw gegevens worden alleen gebruikt voor correspondentiedoeleinden.
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht