“Geen fouten maken die eerder al gemaakt zijn”
13 januari 2026
“Een groot voordeel van grote incidenten met gevaarlijke stoffen is dat ze weinig voorkomen. Dat is meteen ook het grote nadeel.” Maak kennis met Thorsten Hackl, de nieuwe landelijk coördinator Incidentbestrijding gevaarlijke stoffen (IBGS).
De AGS als “magische verlosser”
“Ik was net op mijn kamer, waar ik meer dan een jaar woonde toen het hier nog de Rijksbrandweeracademie was. Nu werk ik weer in hetzelfde gebouw, maar dit keer voor het NIPV. We werden opgeleid van manschap, daarna bevelvoerder tot en met OvD (officier van dienst, red.). Dat was toen nog zo.”
“Tijdens oefeningen van de opleiding keek iedereen op naar de komst van de AGS (adviseur gevaarlijke stoffen, red.). Ik denk omdat bijna iedereen een hekel had aan gevaarlijke stoffen en ook een klein beetje bang was voor de complexiteit. Dan kwam de AGS. Die gaf je alle informatie over de gevaarlijke stoffen en die zei dan: ‘Maak je niet druk joh. Gewoon eerst dit, dan dat en dan komt het goed.’ Het was bijna als een magische verlosser. Dat wilde ik ook wel worden.”
Stralingsdeskundige
Naast zijn werk als AGS, werd Hackl stralingsdeskundige. “Ik werkte onder meer een kleine tien jaar in Zeeland als piketfunctionaris Nucleair Adviseur voor als het mis zou gaan bij de kernreactor. In de loop van de jaren heb ik veel lesgegeven en gesproken over onderwerpen in de stralingswereld. Ik wil anderen helpen met het bieden van een handelingsperspectief voor incidenten zodat áls er morgen een ramp is, zij er klaar voor zijn. Het maakt mijn maand goed als iemand naar me toekomt en zegt: ik denk nog regelmatig terug aan die training van jou.”
Overstap naar landelijk coördinator IBGS
“Elk jaar in december doe ik een APK en kijk ik terug op mijn jaar. Dan vraag ik mezelf af: ben ik nog goed bezig? De afgelopen jaren begon ik me steeds vaker af te vragen of ik iets anders moest gaan doen. Ik dacht, ik ben nu al zo’n 15 jaar bezig met gevaarlijke stoffen bij een regio.
Toen vertelde Jan Jacobs over zijn afscheid als landelijk coördinator IBGS. En toen begon ik eigenlijk pas te denken, zou dat iets voor mij zijn? Die kansen komen niet heel vaak langs en ik was links en rechts al getipt over de vacature. Ik besloot: het is nu het moment om de regio te verlaten en me landelijk te gaan inzetten voor IBGS. Ik besloot: dit is voor mij. En als ik ergens voor ga, dan doe ik dat vol in de focus. Daarom ben ik sinds 1 januari 2026 nu landelijk coördinator IBGS.”
Niet belanden in ellenlange discussies
“Het landelijk specialisme IBGS is er voor complexe en grootschalige incidenten met gevaarlijke stoffen die een grote impact kunnen hebben. Die incidenten zijn gelukkig zeldzaam. Maar daardoor ontstaat wel een uitdaging. Want als je iets niet daadwerkelijk dóet, kun je het ook niet leren. Dingen die je zelden doet, doe je zelden goed. Ik ben jongleur in mijn vrije tijd, en daarvan leerde ik: je wordt alleen maar goed als je gooit.”
“Oefenen is noodzakelijk, maar zonder echte ervaring worden die oefeningen flauw. Dan belanden we snel in lange discussies over wat de beste methode is. Bij nucleaire incidenten bijvoorbeeld. Want als ik die niet heb meegemaakt en jij ook niet, dan blijven we discussiëren. En daar moeten we vanaf.
De toekomst van IBGS is schaalbaar en internationaal
“Niemand kan de toekomst voorspellen, maar het is wel onze plicht om ons goed voor te bereiden ondanks die onzekerheid. Ik geloof daarom ontzettend in schaalbaarheid, flexibel inrichten van je specialisme, en samenwerken. Dan kunnen we de onzekere toekomst flexibel en wendbaar tegemoet treden.”
“Zeker met een specialisme als IBGS moeten we streven naar internationaal afkijken. Want in het buitenland hebben ze dezelfde uitdagingen als in Nederland. Bij een ramp kan ik fouten maken, maar ik wil zeker niet de fouten maken die al eerder gemaakt zijn. Door het specialisme scherper te organiseren en de club kleiner te maken, ontstaat ruimte om beter te leren.”
“De vraag is niet of er ooit een groot incident met gevaarlijke stoffen komt. Dat komt er. Daarom moeten we snel meters maken. Ervaring opdoen, leren van anderen en bijsturen waar nodig. Over grenzen heen kijken, voorkomen dat we fouten maken die al lang bekend zijn en het landelijk specialisme IBGS schaalbaar flexibel organiseren.”
