De (on)mogelijkheden bij het repressief brandweeroptreden in hoge gebouwen

Samenvatting

De hoofdvraag van dit onderzoek luidt: In hoeverre kan een brand in hoge gebouwen repressief worden bestreden gegeven de huidige regelgeving voor hoogbouw, en welke aanpassingen in de regelgeving zijn eventueel nodig om die te verbeteren?

Opbouw van het onderzoek

Het onderzoek bestaat uit vier onderdelen. Er is een (beperkte) deskresearch uitgevoerd aan de hand van handreikingen en de bouwregelgeving. Daarnaast is aangeleverde casuïstiek van branden in hoge gebouwen uit verschillende veiligheidsregio’s bestudeerd. Er is een tweetal expertsessies met deelnemers uit het brandweerveld georganiseerd, een met experts op het gebied van brandbestrijding en een met experts op het gebied van risicobeheersing. Tot slot is een oefening met het scenario ‘brand in een hoog gebouw’ bijgewoond. De aldus verkregen gegevens zijn vervolgens geanalyseerd. Voor de duiding van de resultaten is gebruikgemaakt van de doctrine gebouwbrandbestrijding (het
kwadrantenmodel, het kenmerkenschema en de basisprincipes voor brandbestrijding).

Constateringen

Er is geconstateerd dat een brand in hoge gebouwen niet adequaat kan worden bestreden met de huidige tactische en operationele doctrine brandbestrijding en dat de bestaande
bouwregels ontoereikend zijn. De fysieke aspecten, ongunstige tijdtempo factoren (lange aanvalsweg, tijdrovende verkenning, capaciteitsvraagstuk bij ontruiming), mogelijke problemen met communicatie, slechte bereikbaarheid voor het materieel als gevolg van stedelijke verdichting en voorzieningen waarvan niet gegarandeerd kan worden dat ze werken – zoals droge blusleidingen – zijn allemaal belemmeringen bij een brand in een hoog gebouw. Ook de beperkte geoefendheid en het ontbreken van een goed handelingsperspectief spelen een rol. Dit alles levert risico’s op voor het brandweerpersoneel en voor de bewoners van het betreffende gebouw.

Conclusie en vervolg

De vraag welke aanpassingen in de regelgeving eventueel nodig zijn kan op basis van dit onderzoek niet beantwoord worden. Wel kan in algemene zin gesteld worden dat hoe hoger het gebouw is, hoe langer het duurt voordat de brandweer een effectieve inzet kan uitvoeren. Dit geldt met name voor een inzet via de trap of wanneer de brandweerlift onvoldoende capaciteit heeft om brandweerpersoneel naar de juiste locaties te brengen.

Aanvullende maatregelen moeten daarom gerelateerd zijn aan het tijdspad van de inzet: hoe langer de verwachtte inzettijd, hoe zwaarder de aanvullende maatregelen. Ook is er een relatie tussen de lengte van de vluchtweg en de omvang van de populatie. Hiervoor is meer onderzoek nodig, waarbij de vraag relevant is welk restrisico nog acceptabel gevonden wordt. Uit dit verkennend onderzoek blijkt in ieder geval dat preventieve maatregelen nodig zijn om brand te voorkomen en klein te houden naast innovatieve ondersteuning voor de repressie.