“Gebouwen tussen de 20 en 70 meter hoog verdienen meer aandacht”

8 juni 2026

De afgelopen jaren zijn er in Nederland steeds meer hoge gebouwen gebouwd, en ze worden ook steeds hoger. Tegelijkertijd zijn branden veranderd: ze ontwikkelen zich sneller, produceren meer rook en maken het moeilijker voor mensen om veilig te vluchten. Ook de inzet van de brandweer wordt hierdoor lastiger. Het NIPV heeft onderzocht welke aanpassingen in de regelgeving nodig zijn om de brandveiligheid van hoge gebouwen te verbeteren. “Het meest kwetsbaar zijn gebouwen tussen de 20 en 70 meter hoog, terwijl deze categorie veel voorkomt en vaak als ‘reguliere bouw’ wordt beschouwd. Deze gebouwen verdienen meer aandacht”, zegt lector Brandveiligheidskunde Lieuwe de Witte.

Hoogbouw in Rotterdam
Foto: Megin Zondervan.

Marge tussen benodigde veilige tijd en beschikbare veilige tijd

“Dit onderzoek biedt voor het eerst een kwantitatief en samenhangend beeld van de mogelijkheden en beperkingen van de brandweerinzet in hoge gebouwen. En van de mate waarin brandveiligheidsvoorzieningen een veilige brandweerinzet mogelijk maken. De nieuwe risicomethode die we hiervoor hebben gebruikt heeft eerdere inzichten bevestigd en nieuwe inzichten opgeleverd”, aldus De Witte. Voor het onderzoek zijn de benodigde veilige tijd en de beschikbare veilige tijd voor de brandweerinzet in kaart gebracht en met elkaar vergeleken. Om zo de marge voor een veilige brandweerinzet te bepalen.

Aanvullende of verbeterde brandveiligheidsvoorzieningen

“Uit het onderzoek komt naar voren wat velen al vermoedden: er zijn grenzen aan het repressief optreden van de brandweer in hoge gebouwen”, vertelt lector Brandweerkunde Ricardo Weewer. “De brandveiligheid moet daarom primair worden gerealiseerd via aanvullende brandveiligheidsvoorzieningen in het gebouw of door voorzieningen met een hogere betrouwbaarheid. Denk aan een automatische brandbestrijdingsinstallatie, hogere eisen aan brandscheidingen en dubbel uitgevoerde kritische voorzieningen zoals brandweerliften en blusleidingen.”

Aanpassingen in de regelgeving

De Witte: “Er zijn twee groepen hoge gebouwen waarbij aanpassing van de regelgeving nodig is. Dat zijn gebouwen hoger dan 20 meter en lager dan 70 meter en gebouwen hoger dan 200 meter. Om de brandveiligheid van deze gebouwen minimaal op hetzelfde niveau te krijgen als dat van een lager gebouw stellen wij een aantal oplossingsrichtingen voor.”


Mogelijke oplossingsrichtingen zijn:

  • Het verhogen van de brandwerendheid van brandscheidingen in gebouwen hoger dan 20 meter en lager dan 70 meter. Daarbij wordt een meer getrapte aanpak voorgesteld dan nu het geval is.
  • Het voorschrijven van een automatische brandbestrijdingsinstallatie (bijvoorbeeld sprinklerinstallatie) in gebouwen hoger dan 20 meter en lager dan 70 meter.
  • Deze aanpassingen kunnen worden gecombineerd. Als een automatische brandbestrijdingsinstallatie wordt voorgeschreven, kunnen zowel brandscheidingen als draagconstructies met minder brandwerendheid worden uitgevoerd.
  • Het verhogen van de brandwerendheid van brandscheidingen in gebouwen hoger dan 70 meter van 30 minuten naar 60 minuten.
  • Het verhogen van de betrouwbaarheid van de automatische brandbestrijdingsinstallatie in gebouwen hoger dan 200 meter.

Vervolg op eerder onderzoek

Dit onderzoek is uitgevoerd in opdracht van de Taskforce Veilige Hoogbouw van de Raad van Commandanten en Directeuren Veiligheidsregio (RCDV). Het is het vervolg op een verkennend onderzoek dat het NIPV eerder heeft gedaan. Uit dat onderzoek bleek dat branden in hoge gebouwen niet adequaat kunnen worden bestreden met de huidige tactische en operationele doctrine brandbestrijding. En dat de huidige bouwregels ontoereikend zijn.

Lees het rapport en de samenvatting

Het onderzoek bestond uit 3 fasen. Van elke fase is een apart onderzoeksrapport verschenen.